In my solitude, I remember things of gone by
In my isolation, I remember happy times of long ago
Call it desolation, or is this desperation?
Always, always a name crosses my surpised mind.
I wonder why? I question why?
Do you know?
Will I ever have the answer?
Do you have an answer?
Where did time go?
How could it have slipped our hands so easily?
Is it any better now that two people are separated than years past?
Is there any difference from then and now?
In this hurried life, is it still possible to dream of the past?
Is that thought for me?
Do I ever cross your mind?
At all?
At the other side, someone is there
At the other end, someone is waiting
Will a connection be likely?
I could only surmise…





Yes! your have across my mind Sinigang and my beloved Philippines. Nice blog pinoy na pinoy ang dating! How I wish I can also write sad to say Im just a mere reader.Wishing you more writings to come!
Salamat sa pagdalaw sa aking blog. nakakataba ng puso ang iyong mga sinabi. alam mo bang naniniwala ako na ang isang wide reader ay may kakayahan ding sumulat ng kahit anong gustuhin nya? bakit di mo subukan sa iyong sariling salita o kung ano mang dialect ang hiyang ka. i’m sure, marami kang life experiences na pwede mong ma-ishare sa mundo.
Nabasa ko ang ilan sa mga posts mo sa iyong site. magandang koleksyon ito! Kaya lang meron akong napansin- tila nakalimutan mo yatang banggitin man lang ang author ng mga essays at kung saan mo ito nakuha. kaligayahan po ng isang manunulat ang siya’s ma-recognize at ma-acknowledge sa tuwing ang kanyang mga sinulat ay mabanggit o makopya sa ibang format (at ito’y naisa-batas na rin!)…
salamat ulit. more power to you!
hi mae! thanks sa mga tips at reminder sorry ha nakalimutan kong ilagay kung san ko naencounter ang mga yun. salamat ulit at God bless!
maganda talaga ang mga anecdotes mo. keep collecting! God bless!